Witamina B cz.1
Witaminy z grupy B to często nazywane są witaminą B-complex. Grupa tych witamin została stworzona, dlatego że mają wiele cech wspólnych. Witaminy te należa do grupy witamin nierozpuszczalnych w tłuszczach. Nazewnictwo stosowane w medycynie wyrażane jest najczęściej skrótami B1, B2 itd., ale należy też pamiętać, że każdy z tych skrótów ma swój synonim.
B-kompleks obejmuje witaminy tj.: B1 (tiamina), B2 (ryboflawina), B3 (PP,niacyna), B5 (kwas pantotenowy), B6 (pirydoksyna), B7 (H, biotyna), B9 (kwas foliowy), B12 (cyjanokobalamina).
Witamina B1 (tiamina, czynnik przeciw beri beri, czynnik antyneurotyczny, aneuryna)
Została wyodrębniona w 1928 roku. Naturalne źródła tej witaminy to: wątroba, jaja, drożdże, owoce strączkowe, chleb razowy, mleko, mięso, otręby.
Działanie tiaminy:
- bierze udział w czynnościach i regeneracji systemu nerwowego,
- jest niezwykle istotna w procesie spalania węglowodanów,
- pobudza wydzielanie hormonów gonadotropowych,
- wspomaga proces wzrostu,
- przyspiesza gojenie się ran,
- wchodzi w skład tkankowych układów enzymatycznych.
Niedobór witaminy B1 grozi: chorobą beri-beri (porażenie nerwów i atrofia mięśni kończyn), zapaleniem wielonerwowym, przyspieszoną akcją serca, oczopląsem, zaburzemiami pamięci.
Nadmiar witaminy B1 objawia się: dusznością, obrzękiem krtani, nadwrażliwością, drżeniem mięśni, reakcjami alergicznymi.
Witamina B2 (ryboflawina, laktoflawina, hepatoflawina, witamina G)
Jest to niezwykle istotna witamina dla naszego organizmu, bowiem jest prekursorem dwóch ważnych koenzymów (FMN-mononukleotyd flawinowy oraz FAD-dinukleotyd flawinoadeninowy). Biorą one udział w procesach utleniania i redukcji. Poza tym witamina B2 odgrywa ważną rolę w procesie funkcjonowania oczu. Jej prawidłowy poziom w organizmie ma również wpływ na błony słuzowe, śłużowkę przewogu pokarmowego, nabłonka naczyń krwionośnych.
Ryboflawinę możemy znaleźć w: drożdżach, wątrobie, orzechach włoskich, jajach, mleku, fasoli, grochu, soi oraz w mięsie. Niedobór witaminy B2 w naszym organizmie skutkuje w widoczny sposób zmianami skóry oraz oczu są to: zapalenie języka, pleśniawki, zajady, łzawienie, światłowstręt, uszkodzenie gałek ocznych i rogówki. Poza tym niedobór prowadzi do: pelagry, łojotoku, dystrofii mięśni. Hiperwitaminoza powoduje mniej nieprzyjemne skutki w postaci nudności i wymiotów.